Auteur: Nicole Weidema | 17-08-2010 |

Wie anderen adviseert, moet zelf het goede voorbeeld geven, vindt hr-directeur Vera Bergkamp van de Sociale Verzekeringsbank. Dus loopt haar afdeling niet alleen voorop in duurzaam beleid, maar als het moet ook in reorganiseren. ‘Laat zien dat je zelf ook openstaat voor veranderingen, hoe lastig dat ook is.’

U pleit vaak voor een duurzaam personeelsbeleid. Wat verstaat u daaronder?
‘Duurzaam is een beetje een modeterm. Ik versta daaronder dat je geen grillig personeelsbeleid hebt. Dat je visie hebt op de toekomst en dat je je – als dat kan – niet heel snel van slag laat raken door allerlei omstandigheden. Een voorbeeld. We hebben best veel geïnvesteerd in onze arbeidsmarktcampagne. We hebben een nieuwe site, we hebben veel advertenties geplaatst. Er is goed over nagedacht, het is een mooie campagne. Nu zitten we net als veel andere organisaties in de situatie dat we minder vacatures hebben. We moeten bezuinigen, krijgen extra taakstellingen van de overheid. Dan zou je zomaar kunnen stoppen met je arbeidsmarktcampagne. Dat zou ik dan in strijd vinden met de duurzaamheid. Je wilt een belangrijke positie hebben op de arbeidsmarkt, dan moet je niet zomaar met die campagne stoppen. Duurzaamheid betekent dat je ook in tijden van crisis goed nadenkt over hoe je met je mensen omgaat, intern en daarbuiten.
‘Wat ik bijvoorbeeld ook heel slecht vind, is een overkoepelende vacaturestop, dat je helemaal geen mensen meer aantrekt. Het is natuurlijk wat anders wanneer je bijna failliet bent. Maar in ons geval is het belangrijk dat je beseft dat er ook weer een tijd komt dat je weer gaat vechten om die schaarse mensen met bepaalde kennis. Dat je geen grillig beleid voert is ook belangrijk naar je eigen mensen toe, want het geeft vertrouwen.’

U praat nu vooral over de positie van de Sociale Verzekeringsbank op de arbeidsmarkt. Hoe duurzaam is uw beleid voor de mensen die al bij de SVB werken?
‘Alhoewel het nu ook voor ons lastiger wordt, zit er geen plafond op opleiden. Mensen kunnen zich blijven ontwikkelen. Dat zijn niet alleen de functiegerelateerde opleidingen, maar ook de opleidingen die mensen gebruiken om in zichzelf te investeren zodat ze straks breder inzetbaar zijn op de arbeidsmarkt. Dat is ook duurzaamheid. We vinden hrm belangrijk en mensen het belangrijkste investeringsgoed, dus het zou raar zijn als we niet in onze mensen investeren. Dat is anders ook heel moeilijk uit te leggen. Heel veel bedrijven bezuinigen wel op die manier, maar wij doen dat liever op andere dingen. We kijken liever goed naar onze kosten en natuurlijk ook naar onze formatie, maar we gaan niet bezuinigen op onze opleidings- en ontwikkelingsinspanningen.’

Dat houdt dus in dat u in eigen vlees moet snijden. Hoort dat bij de voorbeeldrol die u voor hrm ziet weggelegd?
‘Binnen mijn eigen directie ben ik bezig met een reorganisatie. De formatie wordt teruggebracht. Ik vind dat wij als directie HRM daar een voorbeeldfunctie in hebben. We zijn als eerste staf en ondersteuning directie begonnen met een reorganisatie. Dit jaar zijn de mensen geïnformeerd, we zijn bezig met de voorbereidingen. We hebben inmiddels ook advies gekregen van onze centrale ondernemingsraad. We wilden daar op tijd mee beginnen, zodat mensen de kans krijgen om op zoek te gaan naar iets passends binnen of buiten de organisatie. Ook dat is duurzaamheid. Je anticipeert op de ontwikkelingen, je laat je niet overvallen. We weten allemaal dat we terugmoeten, dan moet je dus op tijd beginnen. Het proces loopt goed. Heel concreet gaan we van vijf afdelingen terug naar drie, we concentreren onze salaris- en personeelsadministratie. We gaan dus met minder mensen ons ding doen, en we gaan een aantal dingen standaardiseren en uniformeren.’

Waarom heeft hrm in uw ogen een belangrijkere voorbeeldfunctie dan bijvoorbeeld de financieel directeur?
‘Als hrm adviseer je andere directies vaak over veranderingsprocessen. Wil je dan serieus worden genomen in je advisering, dan moet je zelf het goede voorbeeld geven. Dat is soms heel erg lastig, want wij zijn ook maar gewoon mensen, en doen soms ook dingen niet helemaal goed. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de cyclus van beoordelingsgesprekken, dan lopen wij daar niet altijd in voorop. Maar ik blijf altijd zeggen: Jongens, er wordt strenger op ons gelet dan op andere afdelingen. En ik vind het ook sociaal beleid dat je echt anticipeert op ontwikkelingen, zodat je een aantal dingen voor bent. Het luistert heel nauw. Als je anderen adviseert, moet je laten zien dat je zelf ook openstaat voor veranderingen, hoe lastig dat ook is.’

Een van uw stellingen is dat hrm er niet is voor de werknemer of de werkgever, maar voor de organisatie. Wat bedoelt u daarmee?
‘Als ik aan tafel zit met de raad van bestuur en met de centrale ondernemingsraad, dan ben ik er niet alleen voor hen. Ik probeer echt te kijken naar wat goed is voor de organisatie, daar ben je uiteindelijk voor. En wat goed is voor de organisatie, is ook goed voor de werkgever en de medewerker. Dat is wel iets dat me vaak irriteert bij hr-adviseurs. In de worsteling “voor wie ben ik nou eigenlijk” heeft men massaal gekozen voor de rol van businesspartner voor de werkgever en de leidinggevende. Maar die andere kant is net zo belangrijk. Mensen worden steeds zelfstandiger, professioneler, individueler. Je kunt niet meer alleen kijken vanuit het oogpunt van de werkgever. Je zult meer moeten kijken wat de drijfveren van de medewerker zijn en die veel serieuzer nemen.’

U bent er geen voorstander van om werknemers te verplichten zich te ontwikkelen. Hoe moet hrm er in uw ogen voor zorgen dat mensen breed inzetbaar blijven?
‘Ik ben geen voorstander van het verplicht opleggen van ontwikkeling, tenzij het strikt noodzakelijk is voor de uitoefening van je functie. Als je te maken krijgt met een nieuw automatiseringssysteem of je moet klanten op een heel andere manier benaderen, dan moet je natuurlijk een opleiding volgen. Maar als je mensen verplicht zich een heel andere kant op te ontwikkelen, dan doen ze dat misschien wel, maar uiteindelijk gedijen ze daar niet bij. Wat je moet doen, is goed in gesprek gaan met medewerkers. Stimuleer dat ze gaan nadenken over hun ontwikkeling. Wij hebben een eigen loopbaancentrum dat daar heel veel aan doet, ook preventief. We organiseren roadshows.
‘Waar ik heel erg trots op ben, is dat we in de rijksbrede benchmark zitten, in samenwerking met andere uitvoerende instanties. De SVB heeft een heel belangrijke rol gespeeld bij de Vrijwandelzone. Via internet kunnen medewerkers – de verantwoordelijkheid ligt bij hen – zich kenbaar maken in de keten. Als je bedenkt dat er honderdduizenden mensen werken in uitvoeringsorganisaties, dan is het zonde dat ze niet van elkaar weten dat ze heel veel gemeen hebben. Hier lopen bijvoorbeeld mensen rond die zeggen: Ik zou weleens wat anders willen, bij de Belastingdienst of bij het UWV, of: Ik heb deze kennisvraag, ik ben benieuwd hoe men dat daar aanpakt. Via de Vrijwandelzone kun je kennismaken met heel veel medewerkers. Je kunt ook je portfolio laten zien, of zeggen dat je het leuk vindt om eens een keer in een project te werken. Zo stimuleren wij mensen om om zich heen te kijken, niet alleen binnen de SVB maar ook daarbuiten. In relatie daarmee hebben wij ook Werken bij de buren opgezet, zodat je gedetacheerd kan worden. Als je een paar uur wilt kijken, noemen we het Gluren bij de buren. We nemen dus allerlei initiatieven om mensen in beweging te krijgen.’

Zelf bent u buiten uw werk buitengewoon actief als deelraadslid in Amsterdam en als voorzitter van het COC. Maakt deze maatschappelijke betrokkenheid u tot een betere hrm’er?
‘Ik denk dat het goed is om dingen naast je werk te doen omdat je jezelf ontwikkelt. Het maakt dat je een bredere scope krijgt zodat je flexibeler wordt en je dingen kan relativeren. Ik denk dat het voor een directeur hrm goed is dat je – door de dingen die je doet – anders gaat kijken naar wat mensen bezighoudt. Je krijgt nieuwe skills wanneer je met vijf man demonstreert bij het Homomonument of een zaal met vierhonderd travestieten toespreekt namens het COC.
‘Ik doe ook een oproep aan mijn collega-directeuren. Als je in een positie zit waarin je dingen kunt veranderen, om de wereld iets beter te maken, néém die verantwoordelijkheid. Het is wat makkelijk om alleen als organisatie maatschappelijk verantwoord bezig te zijn, zo van: We doen aan vermindering van CO2-uitstoot en that’s it. Maatschappelijk verantwoord ondernemen is ook je eigen verantwoordelijkheid nemen. Natuurlijk is het spannend, bijvoorbeeld in mijn geval door mijn vrijwilligerswerk voor het COC, om met je gezicht in de media te komen met onderwerpen die helaas voor een deel van de populatie nog steeds moeilijk liggen. Maar doe het, neem je eigen verantwoordelijkheid en je ziet dat je er heel veel voor terugkrijgt.’

kader
Curriculum vitae
Vera Bergkamp (39) wilde ooit liever met dieren werken. Een studentenstop voor Diergeneeskunde maakte dat ze zich op mensen richtte. Ze studeerde Personeel en Arbeid aan de Hogeschool van Amster-dam en Bestuurskunde/Politicologie aan de VU. Bergkamp ziet zichzelf meer als bestuurder dan als p&o’er. Eerder werkte ze onder meer als extern organisatieadviseur en in directiefuncties voor het CBR en Amsterdam Thuiszorg. Naast haar werk als directeur HR van de Sociale Verzekeringsbank – uitvoerder van volksverzekeringen zoals AOW en kinderbijslag – is Bergkamp deelraadslid voor D66 in Amsterdam-Centrum en voorzitter van COC Nederland.

Tijdens een van de optredens zag ik in het publiek een man lopen. Misschien ken je hem wel. Tatoeages en piercings bedekken en versieren zijn lijf, maar ook zijn gezicht. Het enige waar volgens mij niets op gedrukt of in geprikt is, is zijn leren kleding. Een opvallende verschijning dus. Opeens zag ik een klein jongetje die met zijn mond open naar deze mijnheer keek en toen op de repeatstand zei: ‘Wat mooi, wat mooi, wat is die mijnheer mooi!’ Hij stapte naar die mijnheer toe en streelde met zijn handje over de tatoeages op de hand en arm van die mijnheer en zei weer: ‘Wat mooi, wat mooi.’ Zijn ouders glunderden en de mijnheer keek vriendelijk naar het jongetje. Ik was oprecht vertederd door dit tafereeltje. Wat een puurheid. Wat mooi als je oordeelvrij bent. Wat mooi als je niet wordt gehinderd door vooroordelen of dogma’s.

Die puurheid van dat jongetje is in een breder perspectief helaas vaak ver te zoeken. Tweederde van de homoseksuele mannen en lesbische vrouwen voelt zich soms onveilig vanwege hun seksuele gerichtheid, veertig procent is zich de afgelopen jaren onveilig gaan voelen en een derde heeft zijn of haar gedrag in de openbare ruimte aangepast. Spanningen tussen bepaalde groepen allochtonen en homoseksuelen nemen toe en er is ook spraken van een toenenemend aantal (gewelds-) incidenten in grote steden.

Hoe kun je er nu voor zorgen dat mensen (weer) oordeelvrij kijken? Dat mensen elkaar laten? Hoe kun je zorgen dat de puurheid zoals bij dat jongetje tijdens roze zaterdag de regel is en niet de uitzondering? Het COC gelooft heilig in onderwijs. Op iedere school zou er aandacht moeten worden besteed aan seksuele diversiteit. En natuurlijk is opvoeding daarbij heel belangrijk. Beide vormen de basis hoe je later naar anderen kijkt. Ik hoop dat die jongen van roze zaterdag blijft, zoals hij nu is: puur!

Vera Bergkamp

Voorzitter COC Nederland

Volgens Leonard Sax, Amerikaans arts en psycholoog, zouden mannen en jongens de oorzaak zijn van de toename in hoeveelheid biseksuele / lesbische vrouwen. Zijn uitleg luidt als volgt: omdat mannen steeds meer naar porno kijken en lesbische scènes geil vinden, passen vrouwen zich daaraan aan. Daarnaast zouden steeds meer vrouwen het gevoel krijgen dat ze moeten concurreren met de porno-illusies die voor die jongens de maat der dingen zijn geworden. Dit maakt dat ze de moed maar opgeven en liefde en seksualiteit bij hun seksegenoten gaan zoeken. Dat is minder gedoe en daarnaast hoeven ze daarmee ook niet te voldoen aan de zogenaamde ‘perfecte lichaamsmaten’, aldus Sax. Porno dus als verklaring voor de toename van biseksuele en lesbische vrouwen. Als je het mij vraagt een nogal mannelijke, seksistische verklaring.

Dan is de invalshoek van Zweeds onderzoek heel wat ‘vrouwvriendelijker‘. Jonge Zweedse vrouwen staan meer open voor seksuele experimenten dan mannen. Ook vrijen de vrouwen steeds vaker met een seksegenoot. Dat blijkt uit een onderzoek van de universiteit van Malmö in Zweden. Volgens Professor Sven-Axel Månsson verleggen jonge Zweedse vrouwen steeds vaker hun grenzen en willen ze niet meer in een hokje geplaatst worden. Ze beschouwen zich niet langer meer als exclusief hetero, homo of bi. Volgens Månsson ligt de verklaring in het feit dat vrouwen ruimdenkender zijn dan mannen. Voor vrouwen zou het dan ook minder een taboe zijn om seks te hebben met seksegenoten.

Mijn vrije vertaling van de uitkomsten van dit onderzoek is dat vrouwen steeds meer het lef hebben om in een geëmancipeerde samenleving voor hun biseksualiteit uit te komen of daarmee te experimenteren. Meer sterke vrouwen die niet bang zijn om te laten weten dat ze ook best prima seks kunnen hebben zonder mannen. Vrouwen die geen mannen nodig hebben om hun ‘vrouwelijkheid’ te kunnen duiden en die zich juist niet laten weerhouden door mannen om daar speels mee om te gaan. Mijn verklaring: Girlpower!

Vera Bergkamp
Vice Voorzitter COC Nederland
Als jullie willen reageren op mijn column of ideeën hebben, mail me dan: vera@coc.nl

Vera Bergkamp was de afgelopen twee jaar vice-voorzitter van de belangenorganisatie voor lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders (LHBT’s).

Wouter Neerings – de afgelopen twee jaar voorzitter – werd gekozen tot vicevoorzitter. De twee wisselden bewust van positie. ‘Door samen naar buiten te treden, geven we een helder signaal dat het COC er niet alleen voor mannen of vrouwen is,’ aldus Neerings en Bergkamp.

Bergkamp wil zich de komende tijd hard maken voor een sterk LHBT-beleid van de nieuwe regering. ‘De dramatische zelfmoordcijfers onder homojongeren, het toenemend geweld op straat en de problemen in bepaalde religieuze en migrantengroepen tonen aan dat dat nog hard nodig is,’ stelde de nieuwe voorzitter
bij haar benoeming.

Onder het motto ‘zichtbaar jezelf kunnen zijn’, wil Bergkamp in haar bestuursperiode bijzondere aandacht besteden aan de positie van transgenders en lesbische vrouwen. In dat kader presenteert zij op Roze Zaterdag, samen met Stichting OndersteBoven, de LesBische Alliantie, een initiatief dat meer zichtbaarheid aan lesbische vrouwen zal geven.

De nieuwe voorzitter en vicevoorzitter werden gekozen op de Algemene Vergadering van COC Nederland, bestaande uit 21 regionale COC-verenigingen. De AV bedankte Wouter
Neerings voor zijn inzet in de afgelopen periode.

[Bron: COC NL]

GroenLinks wil een wetsartikel waarmee discriminerend geweld, bijvoorbeeld tegen lesbo’s en homo’s, zwaarder bestraft kan worden. Dat voorstel deed Femke Halsema vanmiddag tijdens een drukbezocht Roze Lijsttrekkersdebat van het COC.

Bij het debat in Studio K in Amsterdam waren verder o.a. Job Cohen(PvdA), Alexander Pechtold (D66), Rita Verdonk (Trots), Ank Bijleveld (CDA), Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD), Jasper van Dijk (SP) en Ed Anker (ChristenUnie) aanwezig.

Enkele feit
D66-leider Pechtold noemde het ongeloofwaardig als D66 zou toetreedt tot een kabinet dat niet afwil van de zogenaamde ‘enkele feit-constructie’. Daarmee kunnen openlijk lesbische en homoseksuele leerlingen en docenten van school worden gestuurd. ‘Dan ben ik mijn nummer twee op de lijst kwijt’, aldus Pechtold, verwijzend naar Boris van der Ham die binnenkort een wetsvoorstel over het onderwerp indient. Ook de SP noemde het, bij monde van Jasper van Dijk, onaannemelijk dat zijn partij in een dergelijk geval zal toetreden tot een coalitie.

Goed nieuws voor aidsbestrijding
Goed nieuws was er voor de ondersteuning van aidsbestrijding en homoemancipatie in het buitenland. Jeanine Hennis-Plasschaert gaf aan dat het International
HIV/AIDSconsortium The Netherlands kan rekenen op steun van de VVD. Onlangs werd de subsidieaanvraag van het Consortium afgewezen. Ook het CDA gaf, bij monde van Ank
Bijlveld aan deze gelden veilig te zullen stellen. Daarmee is er een royale Kamermeerderheid voor deze subsidie. Ook wil de VVD niet bezuinigen op het Rijksbudget voor LHBT-emancipatie.

Verder willen vrijwel alle partijen dat transgenders de kosten voor secundaire geslachtskenmerken, zoals borstconstructie, weer vergoed krijgen.

Vera Bergkamp, vicevoorzitter van COC Nederland, noemde de toezeggingen en de aanwezigheid van de lijsttrekkers ‘cruciaal’. ‘Emancipatie van LHBT’s is de
lakmoesproef voor onze open en tolerante samenleving. Het gaat ons allemaal aan, homo’s en hetero’s,’ aldus Bergkamp.

Een videoverslag van het debat is vanaf maandag te zien op www.gayvote.nl, de speciale verkiezingswebsite van het COC i.s.m. de Gay Krant.

COC Nederland maakt zich grote zorgen over het toenemend aantal mensenrechtenschendingen tegen de homo- en transgemeenschap op het Afrikaanse continent. Daartoe heeft zij de Nederlandse regering wederom verzocht om recente schendingen aan de orde te stellen. Uitspraken van Afrikaanse leiders voeden de homohaat op het continent en brengen grote groepen mensen daarmee in groot gevaar. Zo verklaarde Afrikaans staatsman Olusegun Obasanjo, voormalig president van Nigeria, afgelopen week dat hij de arrestatie van Steven Monjeza en Tiwonge Chimbalanga in Malawi steunt.

Afgelopen vrijdag werden opnieuw twee homoactivisten gearresteerd, ditmaal in Zimbabwe. De twee worden verdacht van het in bezit hebben van drugs en pornografisch
materiaal en ‘ondermijning van de autoriteit van de president’. Vooralsnog zijn zij niet voor de rechter gebracht. Er bestaan sterke aanwijzingen dat deze
verdachtmakingen, die bovendien strijdig zijn met bestaande mensenrechtenovereenkomsten, gebruikt worden om het werk van de activisten te
bemoeilijken. In Oeganda wordt momenteel nog steeds gestreden tegen een wetsvoorstel dat homoseksualiteit moet criminaliseren. In Burundi werd homoseksualiteit vorig
jaar gecriminaliseerd, terwijl een poging hiertoe in Rwanda onder grote internationale druk kon worden tegengehouden. In een aantal andere landen vonden de afgelopen jaar verscheidene arrestaties plaats. In Zuid-Afrika, ogenschijnlijk een tolerant land, neemt de intolerantie tegen de gemeenschap de afgelopen jaren ernstig
toe. Zo is er sprake van een toename van het aantal verkrachtingen van lesbische vrouwen, die hen van hun seksuele voorkeur moet ‘genezen’.

COC Nederland maakt zich ernstige zorgen over deze ontwikkelingen. Voorzitter Vera Bergkamp: “Zowel religieuze als regeringsleiders doen er alles aan om het
lesbiennes, homo’s, bisekseksuelen en transgender op het continent zo moeilijk mogelijk te maken. Vanuit de Verenigde Staten steunen rechts-christelijke
organisaties homofobe bewegingen op het Afrikaanse continent. Afrikaanse leiders op hun beurt beweren steeds vaker dat homoseksualiteit een westerse perversie is.
Hiermee lijkt de strijd tot de acceptatie van mensenrechten voor LHBT’s binnen het Afrikaanse continent steeds meer op een culturele oorlog. Dat bestaande
mensenrechten hiermee voortdurend worden geschonden lijkt er niet toe te doen.”

De recente ontwikkelingen ondermijnen het respect voor mensenrechten enorm. COC Nederland roept de Nederlandse regering op om haar inzet onverminderd voor te
zetten. Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft aangegeven de betreffende zaken op te pakken. Tegelijkertijd heeft het ministerie echter een voorstel van COC
Nederland afgewezen om de Afrikaanse LHBT-beweging te ondersteunen. Het betreft een aanvraag die het International HIV/AIDS Consortium The Netherlands recentelijk deed
voor aidsbestrijding en het bevorderen van mensenrechten in ontwikkelingssamenwerkinglanden. De steun van het COC aan zusterorganisaties in het buitenland leidde de afgelopen jaren tot bewezen successen.

‘Dit is een belangrijk signaal in een tijd waarin discriminatie en geweld tegen lesbo’s, homo’s bi’s en transgenders weer toeneemt,’ zegt vicevoorzitter Vera Berkamp COC Nederland, die andere partijen oproept het voorstel te steunen.

Bergkamp wijst er op dat het toevoegen van ‘homoseksuele gerichtheid’ aan artikel 1 bovendien duidelijk maakt dat deze discriminatiegrond even zwaar weegt als godsdienst, dat wel al in artikel 1 wordt genoemd.

COC Nederland pleit al lang voor uitbreiding van artikel 1 Grondwet met homoseksuele gerichtheid. Ook de Commissie Gelijke Behandeling stelde in een advies uit 2004 voor om homoseksuele gerichtheid aan de Grondwet toe te voegen. De door de regering ingestelde Commissie-Alkemade rechtsgevolgen non-discriminatiegronden Artikel 1
Grondwet constateerde in 2006 dat toevoeging ook juridische voordelen heeft. Zo maakt het homodiscriminatie eenvoudiger te bewijzen en is het een opdracht aan de wetgever om lesbiennes en homo’s te beschermen.

[Bron: COC NL]

Onze experts Ben Kuipers en Vera Bergkamp reageren.

Ben Kuipers is bedrijfskundige, parttime universitair docent HRM aan de Erasmus Universiteit en bedenker van de Performability Scan, een concept voor teamontwikkeling dat hij in binnen- en buitenland toepaste. Zijn onderzoek naar de ontwikkeling van teams bij Volvo Trucks in Zweden leverde hem meerdere prijzen op.

Interessant: als je in de stelling het woord “medewerker” vervangt door “organisatie”, zul je er weinig tegenstanders voor vinden. Volgens mij is het een natuurlijke plicht van organisaties om te voorzien in hun eigen bestaansrecht. Of – in het geval van publieke organisaties – hun bestaansrecht voortdurend te legitimeren. Maar je kunt lastig van organisaties verlangen dat ze blijvend inspelen op veranderingen als zij dat niet van hun werknemers mogen eisen. Je mag van medewerkers dus best verwachten dat ze zich blijven ontwikkelen. Maar dan moet je wel zelf het goede voorbeeld geven.

Vera Bergkamp is directeur Human Resources bij Sociale Verzekeringsbank, vicevoorzitter van COC Nederland en vaste columniste van het tijdschrift ZijaanZij. Op dit moment staat ze op plaats 38 in de HR Top 100. “HR is er niet voor de medewerker of de werkgever, maar voor de organisatie.”

In eerste instantie dacht ik deze stelling makkelijk met ja te kunnen beantwoorden. Iedere HR-directeur verlangt natuurlijk vurig dat medewerkers zich ontwikkelen. Die ontwikkeling kan betrekking hebben op gedrag, bijvoorbeeld klantgerichtheid, maar ook op kennis en vaardigheden. Je moet er toch niet aan denken dat een chirurg na zijn studie hier niets meer aan doet! De wereld verandert en dus moet je mee veranderen.

Toch ligt de stelling voor mij wat genuanceerder. En dat zit ‘m in het woordje “plicht”. Een verplichting kun je opvatten als hetgeen iemand zedelijk gehouden is te doen. Het heeft ook te maken met iets van des onderdaans. En dat is waar ik op aansla. Als je medewerkers dingen oplegt, bereik je volgens mij het tegenovergestelde van wat je wilt, namelijk dat medewerkers zich zélf verantwoordelijk voelen. Daarbij hoort dat je als werkgever medewerkers faciliteert in hun ontwikkeling en dat je een cultuur realiseert waarin intrinsieke motivatie wordt gestimuleerd. Mijn antwoord op de stelling is dus nee. Medewerkers zijn niet verplicht om zich te ontwikkelen, maar zijn daarvoor wél zelf verantwoordelijk. Het is maar een woordje, maar met veel betekenis.



Preek van 16 mei 2010

Hoe behoudt je je evenwicht als het anders gaat in jouw leven?  Hoe ga je om met verlies en de grote thema’s van het leven? En als dat al lukt op een passende manier: Hoe draag je die wijsheid over aan anderen op zo’n manier dat niet alleen jij maar alle mensen wat dichter bij elkaar komen te staan? Hoe kunnen mensen op een goede manier samen leven ondanks alle verschillen? En hoe houden we moed en laten we deze wereld ietsje beter achter dan dat we hem ooit aantroffen?

Hallelujah Europe!

Sommige  songfestivalliedjes lagen niet alleen lekker in het gehoor lagen of werden sexy in beeld gebracht . Sommige Eurovisiemelodieën brachten luisteraars en kijkers dichterbij de antwoorden op deze vragen.

Hardcore theologen zullen zeggen: Dat is mooi maar dat heeft niets met kerk of christendom te maken.  Anderen zeggen: Het zal zo wezen dat sommige songfestivalliedjes een beetje vrede en een beetje liefde brachten maar voor de antwoorden op grote levensvragen ( al dan niet op muziek gezet) moet je toch in het aloude kerkelijke repertoire je heil zoeken. Al het andere is slechts een verdunning .

Degenen die dat zeggen hanteren vaak de vooronderstelling dat er een grotere waarheid is die letterlijk te vinden is in de bijbel of precies kan worden geformuleerd door priesters en kardinalen. En wee je gebeente als je je eigen liedje dreigt te zingen.  Maar in mijn ogen perverteert het geloof als het een vast omschreven kerkelijk uitverkiezingsprogramma wordt.

Waarom? Omdat geloven niets te maken heeft met stellingname ( met zo is het) maar met een innerlijk afgestemd zijn op jezelf, je medemens en op het grotere geheel dat we misschien ook wel bij gebrek aan zeker weten God noemen. Het boeiende is dat Jezus de vromen en de  religieuze leiders die het precies wisten terecht wees. De gelezen tekst van vandaag is daar weer een mooi voorbeeld van.

Jezus was een religiecriticus van het zuiverste soort. Nu is de winst van waarachtige religiekritiek  dat ze religieus geïnspireerde mensen en organisaties uitdaagt om de bitterheid en onbarmhartigheid van een harde waarheid ( zo is het en niet anders) onder ogen te zien en te verlaten. Wat dat betreft is in mijn ogen de angst voor kritiek op religie  in onze tijd volkomen ongegrond. Want religie versteent zonder kritiek. Alleen door schaven en schuren wordt een steen een diamant.

Jezus schaafde en schuurde. Hij moest niets hebben van lettervreters of religieuze bobo’s die meenden dat zij uit naam van God konden bepalen wie deugden en wie niet. Jezus riep het establishment tot de orde.

De kerk als gemeenschap van mensen die in dat spoor van Jezus van Nazareth verder wil gaan zou dan ook niet een plaats van machtige veroordelingen en eigen gelijk van de gevestigde orde moeten zijn. Niet het vlijmscherpe oordeel maar het mededogen voor ieder die lijdt en sterft hoort het geestelijk brood te zijn dat in een kerk wordt uitgedeeld aan alle mensen

Toch zullen veel christenen mij hierop aanvallen. Zij zullen zeggen. Als je kritiek hebt op wat er letterlijk in de bijbel staat of op dat wat pausen en priesters beweren, dan ben je niet recht in de leer. Dan ben je niet orthodox.

Ik zeg hun. Dierbare broeders en zusters. Of jullie paus van papier is of van vlees en bloed: Jullie maken krom wat recht is door het Allerhoogste en Alomvattende te beperken tot wat in een enkel boek geschreven staat of te verengen tot wat kerkelijke gezagsdragers uitdenken. Jezus maakte de afstand kleiner, niet groter. Jezus maakte wat heilig is weer gewoon en wat gewoon was weer heilig.  Jezus betwijfelde in alle openheid de religieus correcte antwoorden en aannames. Hoe?

Vooral door en plein public om te gaan met de mensen die niet zouden deugen. De tollenaar deugt niet  en dus gaat hij met hem aan tafel. De overspelige vrouw deugt ook niet;  Maria Magdalena deugt zeker niet.

Een oude Amsterdamse vrouw zei ooit tegen me in onvervalst dialect van deze stad: hazen en konijnen ken je villen, maar mensen moet je nemen zoals ze zijn.  Vromer dan dit kan ik het niet verwoorden.

Welkom dus aan allen, wat uw achtergrond is, of u tot een kerk behoort of niet.  We hebben u met de affiche voor dit evenement op het verkeerde been gezet. Hallelujah Europe is geen gemakkelijk slogan van een mooie juffrouw met geverfde lippen: Het is  een schreeuw om mededogen van een elegante 400 jaar oude remonstrantse dame. Het is een roep om inlevingsvermogen in een tijd waarin het gegeven van diversiteit mede dankzij de nieuwe media en toegenomen mobiliteit als maar evidenter wordt maar religieuze tradities daarentegen vooral de uniformiteit benadrukken.

Welkom Lenny en Liliane.  Jullie weten als geen ander: Het is niet alleen

goud dat er straks bling – blingt tijdens het Eurovisie Songfestival. Het

zijn  vooral de melodieën die mensen raken en woorden die je bijblijven

die ervoor zorgen dat een avondje Eurovisie Songfestival een avond met een

gouden randje kan zijn.  En ook dit jaar wordt door optredens van

troubadours uit heel Europa de wijsheid weer in het gelijk gesteld.

Welkom Marije ( Marije Cornelissen – europarlementarier GroenLinks) . Ooit leerde ik als kind dat de Europese Unie het ideaal van vrede dichterbij zou brengen. Ik wens jou en je collega’’s toe dat politici inderdaad als soldiers of love waken over de vrede tussen al die verschillende mensen die samen Europa vormen.  En dat jullie luid protesteren, als ware jullie protestanten, wanneer door zogenaamd orthodoxe religieuze overtuigingen die vrede wordt ondermijnd.  Bedenk ook: Niet godsdiensten als zodanig veroorzaken oorlog maar de overtuigingskracht van geestelijke  leiders om heel Europa uniform en gelijkvormig te maken leiden tot scheiding en tweedracht. Wanneer religieuze leiders zich gedragen als een Noord Koreaans politbureau dat uniformiteit eist van haar onderdanen; verschuil jezelf dan niet achter de scheiding van kerk en staat; Vrijheid van godsdienst is geen vrijbrief om andere mensen in Gods naam te verwensen.  Maar spreek de dominee, de imam, de priester en de paus  aan op de overtuiging waarop zij zich beroepen. Spreek hen aan op het mededogen dat in alle grote godsdiensten centraal staat.  Zing desnoods “Karleken ar”: liefde is.

Welkom Vera en welkom Henk; enkele maanden geleden zaten jullie nederig in

een andere godshuis in op de laatste rij en smeekten om mee te mogen doen.

Het was een schandelijke vertoning. Niet omdat jullie er waren; ook niet

omdat er roze hosties werden uitgedeeld of omdat een enkeling verkleed in

de kerk zat maar omdat van de kant van de kerk de communie met mensen werd verbroken. Vandaag zitten jullie op de eerste rij. Laat daarmee voor nu

genoeg gezegd zijn.

Laten we in dit uur in deze Eurovisiekerk  boven alles de wijsheid eren die godzijdank steeds weer in het gelijk wordt gesteld door het optreden van al degenen die de moed hebben om een eigen lied te zingen hoezeer zij daarmee ook de veroordeling van sommigen over zich afroepen.

Opdat het heilige gewoon en het gewone weer heilig wordt: Shalalie-  shalala.

amen

Daar kunnen kiezers in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen lezen hoe politieke partijen denken over onderwerpen die voor lesbo’s, homo’s, bi’s en transgenders (LHBT’s) van belang zijn.

‘Als je hoort dat er nog altijd mensen in elkaar geslagen worden omdat ze homo zijn, dan is homo-emancipatie nog hard nodig. Nederland moet een land zijn waar iedereen moet kunnen zijn wie hij/zij wil zijn. Hoe vanzelfsprekend dat ook klinkt. Op zo’n land ben ik trots’. Aldus Wesselink.

ChristenUnie komt met ‘roze’ kandidaten

Op gayvote.nl staan ook profieltjes van roze kandidaten voor het Kamerlidmaatschap. Opmerkelijk is dat de ChristenUnie twee roze kandidaten presenteert: Ed Anker (nummer 9 op de lijst) en de openlijk homoseksuele Jonathan van der Geer (nummer 41). Eerder woedde in de partij een discussie over homoseksuelen in vertegenwoordigende functies.

Homoleerlingen en weigerambtenaren

Behalve het CDA willen alle partijen die deelnemen aan gayvote.nl af van de mogelijkheid die religieuze scholen nu hebben om openlijk homoseksuele leerlingen en docenten weg te sturen (de ‘enkele feit-constructie’). Hetzelfde geldt voor weigerambtenaren die geen huwelijken tussen personen van gelijk geslacht sluiten. Door het regeerakkoord van CDA, PvdA en ChristenUnie werd deze groep nog beschermd. Meer roze kandidaten en standpunten over zaken als veiligheid, onderwijs en de multiculturele samenleving zijn te vinden op www.gayvote.nl.

Aan gayvote.nl nemen vrijwel alle partijen deel die momenteel in de Kamer vertegenwoordigd zijn. De ChristenUnie leverde alleen tekst aan en reageerde niet op stellingen, de SGP zag af van deelname.

Vijftien Kamerzetels

Uit onderzoek blijkt dat roze onderwerpen voor tweederde van de LHBT’s een rol spelen bij het bepalen van hun keuze in het stemhokje. Aangezien er in Nederland bijna één miljoen LHBT’s zijn, is de gay vote dus goed voor zo’n vijftien Kamerzetels.

COC en Gay Krant werken in het kader van deze Kamerverkiezingen voor het eerst samen, opdat roze standpunten (oorspronkelijk vooral gepresenteerd door het COC) en roze kandidaten (vooral Gay Krant) voor kiezers overzichtelijk op één website bij elkaar staan.

[Bron: COC NL/GayVote]